Polish Devotions | Page 6 | World Challenge

Polish Devotions


SŁODKA SPOŁECZNOŚĆ Z JEZUSEM

David Wilkerson (1931-2011)
April 19, 2018

Uczniowie powiedzieli do Jesusa, „Panie, naucz nas modlić się” (Łuk 11:1).  Gdyby nie chcieli się nauczyć, to by nie pytali. Ja wierzę, że większość chrześcijan pragnie być wiernymi w modlitwie, ale brak im poznania, jak się modlić. Nie brakuje nam instrukcji od mających dobre chęci nauczycieli, dzielących się formułami i strategiami odnośnie efektywnej modlitwy i chociaż tego nie potępiam, wierzę, że rodzaj modlitwy, która podoba się Bogu, jest bardzo prosty.

Wielu chrześcijan modli się z poczucia obowiązku; inni modlą się, kiedy przychodzi tragedia, albo dotyka ich kryzys. My musimy pojąć fundamentalną prawdę, że modlitwa nie jest tylko dla naszego dobra lub uwolnienia, ale dla zadowolenia Pana.

Dwa główne elementy muszą iść w parze: nasze dobro i Boże zadowolenie. Mamy nie tylko wstawiać się o rzeczy, których potrzebujemy, ale też o to, czego On pragnie. Oczywiście musimy wylewać nasze serca i szukać zaopatrzenia i siły, ale chrześcijanie potrafią być bardzo samolubni w modlitwie. On nam polecił, byśmy złożyli wszystkie nasze troski na niego, ale nasza modlitwa nie jest kompletna, jeżeli nie rozumiemy również potrzeby Boga – Jego pragnienia społeczności z nami – intymności i bliskości.

„Nie troszczcie się o życie swoje, co będziecie jedli albo co będziecie pili, ani o ciało swoje, czym się przyodziewać będziecie. Czyż życie nie jest czymś więcej niż pokarm, a ciało niż odzienie?” (Mat 6:25) Również w wierszu 8 Jezus mówi, „Wie Bóg, Ojciec wasz, czego potrzebujecie, przedtem zanim go poprosicie.”

Bóg mówi nam, „Kiedy przychodzisz przez Moje oblicze, skup swoją uwagę na społeczności ze Mną, na poznaniu Mnie. Ja już znam twoje potrzeby; nie musisz ciągle na nowo o to prosić. Ja się o to wszystko zatroszczę! Szukaj Mnie i ciesz się słodką społecznością.”

Download PDF

UPODOBNIENI TYLKO DO CHRYSTUSA

David Wilkerson (1931-2011)
April 18, 2018

Sednem prawdziwego poselstwa o łasce nie jest pozwalająca na wszystko ewangelia, ale nauczanie prawdziwej świętości!

„Albowiem objawiła się łaska Boża, zbawienna dla wszystkich ludzi, nauczając nas, abyśmy wyrzekli się bezbożności i światowych pożądliwości i na tym doczesnym świecie wstrzemięźliwie, sprawiedliwie i pobożnie żyli, oczekując błogosławionej nadziei i objawienia chwały wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Chrystusa Jezusa” (Tytusa 2:11-13)

Według Pawła, nie chodzimy w łasce, póki nie odrzucimy świeckiego zepsucia. Jeżeli nie postanowimy, poprzez moc Ducha Świętego prowadzić życia pobożnego i sprawiedliwego, oczekując w każdej chwili przyjścia Pana, to nie znamy Bożej łaski.

Zbyt wielu chrześcijan chce przebaczenia – ale to wszystko. Nie chcą być uwolnieni z obecnego świata, ponieważ go kochają. Są przywiązani do swoich grzechów i nie chcą zrezygnować ze świeckich przyjemności. Dlatego trzymają się doktryny, która mówi, „Mogę żyć tak, jak chcę – póki mówię, że wierzę.” Niestety, ci chrześcijanie nie chcą słuchać o posłuszeństwie, pokucie i zaparciu się siebie. Wolą żyć w tym świecie bez ograniczeń.

Paweł pisze, „A nie upodabniajcie się do tego świata, ale się przemieńcie przez odnowienie umysłu swego, abyście umieli rozróżnić, co jest wolą Bożą , co jest dobre, miłe i doskonałe” (Rzymian 12:2). Mamy odłączyć się od tego świata całkowicie i upodobniać się tylko do Chrystusa!

Jezus usprawiedliwia nas prze wiarę w jakimś celu – by nas umocnić posilić, byśmy dali odpór diabłu i przezwyciężali ten świat w mocy Ducha Świętego. Tak, Jezus umarł za nas, byśmy mieli życie wieczne, ale również, byśmy cieszyli się wyzwoleniem z obecnego zła na świecie.

„[Jezus Chrystus] wydał samego siebie za grzechy nasze, aby nas wyzwolić z teraźniejszego wieku złego według woli Boga i Ojca naszego” (Galacjan 1:4).

Download PDF

ZAAKCEPTOWANY PRZEZ OJCA

David Wilkerson (1931-2011)
April 17, 2018

„On tego, który nie znał grzechu, za nas grzechem uczynił, abyśmy w nim stali się sprawiedliwością Bożą” (2 Kor 5:21).

Ja wierzę, że usprawiedliwienie przez wiarę jest fundamentalną prawdą chrześcijaństwa. Nie możesz poznać odpocznienia i pokoju, póki nie jesteś przekonany, że nigdy nie będziesz usprawiedliwiony przed Bogiem poprzez swoje uczynki.

Jeżeli nie rozumiesz doskonałej sprawiedliwości Chrystusa, którą możesz mieć przez wiarę, będziesz prowadził życie zmagań, potu, próbując podobać się Bogu poprzez legalistyczne, beznadziejne wysiłki, by uzyskać własną sprawiedliwość. Ale prawda jest taka, że nigdy nie będziesz miał sprawiedliwości, którą możesz przynieść Panu.

Znany fragment z Izajasza mówi, że nasza sprawiedliwość jest w Bożych oczach jak brudna szata (Izajasz 64:6). To nie znaczy, że Bóg odrzuca nasze dobre uczynki i powinniśmy czynić ich tyle, ile możemy. Ale jeżeli myślisz, że one dają ci zbawienie, to nie są więcej warte, niż brudna szata.

Oczywiście możesz czuć się dobrze z powodu dobrych uczynków. Na przykład, prawdopodobnie będziesz cieszył się momentem zwycięstwa i satysfakcji, kiedy odrzucisz pokusę. Ale następnego dnia popadniesz znowu w grzech i szybko utracisz radość. Pomyślisz, że Pan się gniewa na ciebie i że „To się nigdy nie uda.”

Taki roller-coaster emocjonalnych wzlotów i upadków może spowodować życie pożałowania godne. Dlaczego? Ponieważ próbujesz podobać się Bogu w twoim ciele!

Kochani, żadna sprawiedliwość ciała nigdy nie ostanie się przed Bogiem. Nawet najlepsi spośród nas – najbardziej moralni, pobożni święci – wszyscy upadamy i nie dostaje nam chwały Bożej. Nikt z nas nie może być zaakceptowany w oczach Ojca poprzez nasze własne uczynki. Jednak dobra nowina jest taka, że jesteśmy całkowicie zaakceptowani przez Niego poprzez Chrystusa.

Download PDF

WCHODZĄC W OBIETNICE BOŻE

Gary Wilkerson
April 16, 2018

Kiedy Jozue został liderem narodu Izraelskiego, Bóg przemówił do niego i zachęcił. „Czy nie przykazałem ci: Bądź mocny i mężny? Nie bój się i nie lękaj się, bo Pan, Bóg twój, będzie z tobą wszędzie, dokądkolwiek pójdziesz” (Jozuego 1:9).

Bóg mówił do Jozuego, „Bądź odważny, nie bój się. Bądź mocny, gdyż Ja cię wprowadzę do czegoś wielkiego.” Teraz, kiedy Jozue był gotów, by przejąć przywództwo w wielkim Bożym planie, miały mieć miejsce rzeczy, które nigdy przedtem się nie wydarzyły. Ale Jozue musiał powstać i wejść w Boże obietnice.

Jozue służył u boku Mojżesza, staczając wiele walk i zwyciężając, gdyż Bóg był z nim. Był wierny i posłuszny Bożemu powołaniu i jego solidna wiara pozwoliła mu stać się wielkim przywódcą.

Kiedy Mojżesz umarł, Bóg powiedział, „Jozue, już czas!” To ekscytujące, usłyszeć Boga, który mówi, że już czas. Jozue czekał i po czterdziestu latach wędrówki po pustyni miał radość, przywilej i możliwość, by powiedzieć swoim ludziom, „Przechodzimy na drugą stronę!”

Wyobraź sobie siebie wchodzącego do Ziemi Obiecanej wraz z dziećmi Izraela. Co za radość! Tańczą i śpiewają przed Panem, „Udało się – wreszcie. Już jesteśmy! Alleluja! Po tych wszystkich latach czekania i błądzenia, wreszcie doświadczamy obietnicy.”

Czy czekałeś na spełnienie obietnicy Bożej? Twoja walka była nie tylko zewnętrzna, ale również w sercu. Zachęcam cię, uwierz, że najlepsze jest dopiero przed tobą. Bóg zainterweniuje w twoich okolicznościach i wejdziesz w twoje obietnice.

Taka sama zachęta, jaką Bóg dał Jozuemu, może mieć zastosowanie również do ciebie. „Nie bój się i nie lękaj się, bo Pan, Bóg twój, będzie z tobą wszędzie, dokądkolwiek pójdziesz” Kiedy ty będziesz wierny Bogu, On będzie wierny dla ciebie.

Download PDF

SŁUCHAJ BOŻYCH RAD

Jim Cymbala
April 14, 2018

Jeżeli spędzamy czas z Bogiem, powinniśmy chcieć czegoś więcej, niż tylko przedstawić naszą listę próśb – musimy słuchać Jego głosu. Ktoś kiedyś powiedział,  „Co jest ważniejsze, czy przedstawienie Bogu naszych oczekiwań, które On zna zanim Mu o nich powiemy, czy słuchanie Jego głosu, by usłyszeć, co On ma w sercu?”

Wiem, że niektórzy ludzie nie wierzą, że nadal możemy słyszeć głos Boży. „On już powiedział to chciał w Biblii.” Sprzeczają się, że słyszenie Boga, to religijny fanatyzm, albo forma emocjonalizmu. Jednak historia kościoła chrześcijańskiego całkowicie neguje takie wierzenia. Jak by inaczej ludzie tacy, jak brytyjski misjonarz Hudson Taylor – który, spędzając czas z Panem, odczuł, że Bóg włożył w jego serce powołanie, by pojechał do Chin – by zanieść Ewangelię do niedostępnych ludzi w Azji? Właściwie, jak by każdy misjonarz, który kiedykolwiek dokonał czegoś wielkiego dla Boga, wiedział o tym, gdyby najpierw Bóg im tego nie powiedział? W Biblii nie ma żadnego wersetu, który mówi, „Jedź do Bangladeszu!”

Chociaż wszyscy wiemy, że Biblia jest kompletna i Bóg nie mówi po to, by zmienić doktrynę lub przemawiać na tym samym poziomie jak w Piśmie Świętym, to jednak nadal mówi. On może przekazać ważne słowa ostrzeżenia lub osądzenia, które mają osobiste zastosowanie. Czasami jest to słowo prowadzenia – kierunku w którym mamy iść. Ten rodzaj kierunku jest słyszany tylko przez nastawione ucho lub słuchające serce.

Jedno z moich ulubionych miejsc znajduje się w księdze Izajasza.  „Wszechmogący Pan dał mi język ludzi uczonych, abym umiał spracowanemu odpowiedzieć miłym słowem, każdego ranka budzi moje ucho, abym słuchał jak ci, którzy się uczą” (Izajasz 50:4).

Jim Cymbala założył Brooklyn Tabernacle z mniej niż dwudziestu członkami w małym, zaniedbanym budynku w trudnej części miasta. Urodzony w Brooklynie, jest od wielu lat przyjacielem Dawida i Garego Wilkersonów.

Download PDF

BÓG PRZYCHODZI WPOŚRÓD CHAOSU

David Wilkerson (1931-2011)
April 13, 2018

Dawid był mężem wielkiej wiary, który wyrósł na bogobojnego, mądrego, umiłowanego króla. „Dawid odnosił sukcesy we wszystkich swoich działaniach, gdyż Pan był z nim” (1 Samuela 18:14). Był on mężem modlitwy, uwielbiał Pana tak, jak niewielu ludzi i błogosławił serce Boga swoimi pieśniami. Nikt nie mógł mieć bliższej intymnej społeczności z Panem niż Dawid.

Lubimy czytać o wielu wyczynach Dawida (zabiciu lwów i niedźwiedzi i wielkiego Goliata). Duch Boży był na tym człowieku i Pan wyraźnie miał wielki plan dla jego życia. Ale wtedy król Saul ścigał Dawida z wielkim gniewem i Dawid uciekał ratując życie, ukrywał się w jaskiniach aż zmęczył się walką. Był zmęczony i musiał myśleć, „Jestem tym tak bardzo zmęczony! Jeżeli jestem tak szczególny dla Pana, wybrany na ten czas, to dlaczego jestem w takim wielkim kłopocie?”

W tym czasie desperacji Dawid uciekł do miejsca o nazwie Gat, które było rodzinnym miastem olbrzyma Goliata, którego on zabił. Dawid nie szukał Pana w tej sprawie; po prostu impulsywnie uciekał. Szukając schronienia, Dawid oddal swoje życie w ręce króla Achisza w Gat – i wpadł w pułapkę swojej własnej głupoty.

Chociaż Dawid w tym momencie nie był wierny, to Bóg był nadal wierny w Swoim planie dla Dawida. Bóg go nie przekreślił; właściwie to ustawiał wszystko na właściwym miejscu, żeby zapewnić Dawidowi błogosławieństwo. „Ja namaściłem Dawida na króla – i on będzie królem! Ma on pokorne serce i Mój plan dla niego nadal jest aktualny.”

Może tak jak Dawid, przechodziłeś przez jakiś bezsensowny okres w twoim życiu. Wpośród chaosu działałeś według ciała i wyprzedziłeś Boga. Jeżeli tak, to nie rozpaczaj! Może zboczyłeś z drogi, ale Boży plan jest nadal aktualny. Twój Ojciec pozostaje wierny.

Download PDF

CZŁOWIEK WIARY

David Wilkerson (1931-2011)
April 12, 2018

Abraham jest znany dla kościoła jako mąż wiary. I rzeczywiście Biblia przestawia nam go jako przykład wiary: „Abraham uwierzył Bogu i zostało mu to poczytane za sprawiedliwość” (Galacjan 3:6).

Bóg ukazał się Abramowi (jak wtedy był nazwany) i powiedział, „Nie bój się Abramie. Ja jestem twoją tarczą, twoją wielką nagrodą!” (1 Mojż. 15:1). Bóg również obiecał Abramowi, że będzie pogrzebany „w wieku starczym” (zobacz werset 15). I jeszcze więcej! Na dodatek, Bóg obiecał, że każdy, kto spróbuje zaszkodzić czy przeklinać Abrama, sam będzie przeklęty (zobacz 1 Mojż. 12:3).

Umiłowani, to są niesamowite obietnice: ochrona, długie życie, niebiańska interwencja. I Bóg powiedział to wszystko Abramowi osobiście. Tego nabożnego, wierzącego Bożego sługę odwiedził sam Pan i obiecał osobistą ochronę i długie życie bez strachu czy krzywdy. I Abram uwierzył Bogu! Zaufał, że Pan go ukryje i ochroni przed wszelkim niebezpieczeństwem.

Pamiętacie tę historię od tego punktu. Abram opuścił swój kraj na Boże polecenie – całkowicie przez wiarę. Bóg mu powiedział, „Tam gdzie stanie twoja stopa, to będzie twoja ziemia.” Kiedy śledzimy dalej podróż Abrama, widzimy, że na tej drodze zrobił kilka niewłaściwych kroków. Pamiętacie, że poszedł do Egiptu (błąd!), a potem kłamał w sprawie swojej pięknej żony Sary, mówiąc ludziom, że jest ona jego siostrą, bo bał się, że mu ją ukradną. To rzeczywiście się stało, kiedy Faraon wziął ją do swojego domu na jakiś czas. Ta sytuacja została szybko naprawiona, kiedy Bóg się włączył i nie stało się jej nic złego (zobacz tę relację w 1 Mojż. 12).

Boży mistrzowski plan dla Abrama zwyciężył pomimo jego chwilowego braku wiary i jego godnych pożałowania błędów. W podobny sposób, to co Bóg zaplanował dla twojego życia, nie może zostać zatrzymane, jeżeli tylko złożysz swoje życie w Jego ręce. On jest wierny w sprawie Swoich obietnic – nawet kiedy my nie jesteśmy wierni.

Download PDF

KORZYŚCI Z POKUTY

David Wilkerson (1931-2011)
April 11, 2018

Znamy Daniela jako dzielnego, zdolnego młodego człowieka, który lojalnie służył Nabukadnesarowi, królowi Babilońskiemu i objaśniał mu jego sny. Ale jego największe dokonania były rezultatem tego, że był to sprawiedliwy mąż modlitwy.

Daniel prowadził takie oddane Bogu święte życie, że raczej byśmy się nie spodziewali, że znajdziemy go pokutującego przed Panem. Ale jego serce było bardzo wrażliwe na grzech i utożsamiał się ze strasznymi grzechami Izraelitów. Zwróć uwagę na zaimek w liczbie mnogiej my w jego modlitwie.

„Zgrzeszyliśmy, zawiniliśmy i postępowaliśmy bezbożnie, zbuntowaliśmy się i odstąpiliśmy od twoich przykazań i praw.  I nie słuchaliśmy twoich sług, proroków, którzy w twoim imieniu przemawiali do naszych królów, naszych książąt, naszych ojców i do całego pospólstwa.” (Daniela 9:5-6).

„Mówiłem, modliłem się i wyznawałem mój grzech i grzech mojego ludu izraelskiego, i zanosiłem moje błaganie przed oblicze Pana, mojego Boga, za świętą górę mojego Boga” (Daniela 9:20). Daniel właściwie mówił, „Postąp ze mną tak, jak postępujesz ze Swoim ludem. Jeżeli w moim sercu jest jakaś nieprawość, wyjaw to i pokaż mi!”

Czy są rzeczywiście jakieś korzyści z pokuty? Jedną z naprawdę wspaniałych korzyści jest dar nowego, wyraźniejszego spojrzenia na Jezusa Chrystusa. Kiedy Daniel pokutował, miał wizję: „A gdy podniosłem oczy i spojrzałem, oto był mąż, ubrany w szatę lnianą” (Daniela 10:5). Daniel był jedynym, który widział tego męża, którym był właściwie Jezus w całej Swojej chwale!

Zrozum, że Daniel nie modlił się o tę wizję; on po prostu pokutował, wyznawał i żałował za grzechy. Jezus wziął to na Siebie, żeby przyjść do Daniela w tym objawieniu – Pan to zapoczątkował! Kiedy się uniżamy przed Panem i załatwiamy sprawy z Nim i z innymi, to nie musimy się starać o objawienie. Jezus objawi się nam! Może to nie być w wizji, ale wiemy, że On jest obecny.

Download PDF

SERCE OTWARTE NA BOŻE PRZENIKAJĄCE ŚWIATŁO

David Wilkerson (1931-2011)
April 10, 2018

Ja wierzę, że pokuta jest tak samo dla wierzących jak i grzeszników; chrześcijanie, którzy utrzymują nastawienie pokuty sprowadzają na siebie szczególną Bożą uwagę. Jeżeli chodzimy przed Panem z pokutującym sercem, to będziemy obdarowani niesamowitymi błogosławieństwami.

Warto zauważyć, że cechą charakterystyczną pokutującego serca jest gotowość przyznania się do winy za to, co było złe, powiedzieć, „Panie, to ja zgrzeszyłem.”

„Albowiem smutek, który jest według Boga, sprawia upamiętanie ku zbawieniu” (2 Kor. 7:10). A Jan pisze, „Jeżeli mówimy, że nie mamy grzechu, to oszukujemy samych siebie i nie ma w nas prawdy” (1 Jana 1:8).

Przyznanie się do winy może być bardzo bolesne. Usprawiedliwiamy nasze postępowanie i dokonujemy najróżniejszych machinacji, żeby uniknąć przyznania się do winy, chcąc w ten sposób odwrócić od siebie uwagę. A Bogu to się nie podoba.

Bycie pokutującym oznacza więcej niż tylko przeproszenie, czy wyrównanie krzywdy z osobą, którą skrzywdziliśmy. Chodzi również o załatwienie tego z Bogiem. Dawid daje nam taki doskonały przykład – on wierzył w przeprowadzanie badania serca. W trudnej dyscyplinie odkopywania grzechu w jego sercu, Dawid wołał, „Badaj mnie, Boże i poznaj serce moje, doświadcz mnie i poznaj myśli moje i zobacz, czy nie kroczę drogą zagłady, a prowadź mnie drogą odwieczną” (Psalm 139:23-24).

Dawid stale otwierał swoje serce na Boże światło sprawdzające. Był wdzięczny za badanie przez Pana do tego stopnia, że wołał, „Jeżeli w czymś zgrzeszyłem przeciwko Tobie, a nie wiem o tym, proszę objaw mi to. Pokutuję. "Ja bowiem znam występki swoje i grzech mój zawsze jest przede mną.  Przeciwko Tobie samemu zgrzeszyłem I uczyniłem to, co złe w oczach Twoich” (Psalm 51:5-6).

Czy potrzebujesz pozwolić, aby Bóg zbadał twoje serce dzisiaj? Pokutowanie z każdego ukrytego grzechu będzie utrzymywało twoje serce miękkie i podatne przed Nim, łagodne i łatwo dające się kształtować przez Ducha Świętego.

Download PDF

BÓG NIE MA PROBMELU ŻEBY CIEBIE ZNALEŹĆ

Gary Wilkerson
April 9, 2018

Bez względu na to jak ciemne jest twoje otoczenie, albo jak „nieznana” twoja tożsamość, kiedy Bóg postanowi objawić ci samego Siebie, to nie ma on problemu, żeby ciebie znaleźć. Weźmy pod uwagę matkę Samsona... najdziwniejszego człowieka, jaki kiedykolwiek żył.

„Lecz Izraelici znowu czynili zło w oczach Pana, Pan więc wydał ich w rękę Filistyńczyków na czterdzieści lat. A był pewien mąż w Sorea,... imieniem Manoach; żona jego była niepłodna, nie rodziła.  Kobiecie tej ukazał się anioł Pański i rzekł do niej: Oto.. .  poczniesz i porodzisz syna” (Sędziów 13:1-3).

Przez czterdzieści lat Izraelici błądzili po pustyni, poddani Filistynom i zdemoralizowani w duchu. W tym czasie chaosu i rozpaczy żyła wierna, modląca się kobieta, która znała swojego Boga. Widzimy, że jej mąż miał na imię Manoach, ale jej imienia nie znamy – anonimowa służąca Panu.

Tak jak to się stało w Nowym Testamencie z młodą dziewczyną o imieniu Maria, żona Manoacha miała odwiedziny anioła, który przekazał jej niesamowitą wiadomość: „Urodzisz syna!”

Żona Manoacha była bardzo cierpliwa w okresie niewoli Izraela, zamykając się z dala od ludzi w komorze z Bogiem. Teraz otrzymała słowo od Pana. Jej obiecany syn nie miał być zwykłym chłopcem, gdyż anioł powiedział jej dalej, że on „zacznie wybawiać Izrael z ręki Filistynów” (13:5). Potem anioł przekazał jej szczegółowe instrukcje dotyczące tego jak ten chłopiec ma być wychowywany i przygotowany do swojego specyficznego powołania. (Przeczytaj tę ekscytującą historię o życiu Samsona w Księdze Sędziów rozdziały 14 do 16).

Matka Samsona uwierzyła w Boże obietnice i wychowywała swojego syna zgodnie z przepisami od Pana. Podobnie dzisiaj Bóg szuka cierpliwych, oddanych Mu sług, którzy Mu zaufają w najtrudniejszych warunkach.

Download PDF